Hindi mo maintindihan
Kung ba’t ikaw ang napapagtripan
Ng halik ng kamalasan
Ginapang mong marahan ang hagdanan
Para lamang makidlatan
Sa kaitaas-taasan, ngunit
Kaibigan huwag kang magpapasindak
Kaibigan, easy lang sa iyak
Dahil wala ring mangyayari
Tayo’y walang mapapala
Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan
May panahon para maging hari
May panahon para madapa
Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan
Umaaraw, umuulan
Umaaraw, umuulan
Ang buhay ay sadyang ganyan
Umaaraw, umuulan
Wag kang maawa sa iyong sarili
Isipin na wala ka nang silbi
San’ dambuhalang kalokohan
Bukas sisikat ding muli ang araw
Ngunit para lang sa may tiyagang
Maghintay
Kaibigan, wag kang magpapatalo
Kaibigan, itaas ang noo
