natusok ka ng ‘sang karayom
na ginagamit mo pangtahi ng butas na palda mo
talagang ganyan, ‘wag kang matakot
hayaan mo at bukas ay wala na ang kirot
pikit mo nalang muna
ang iyong mga mata
aah
hinay-hinay lang riyan sinta
aah
‘wag ka nang lumuha
‘wag ka nang lumuha
kumusta ka? iniisip mo ba?
di mo na malilimutan ang araw na ito
nangyari na, nangyari na
di na mauulit dugo at sakit na nadama